Lekarze to dość specyficzna grupa zawodowa. Lekarz, który prowadzi działalność gospodarczą na zasadach ogólnych musi bardziej uważać na to jakie wydatki zalicza w koszty podatkowe, ponieważ nie wszystkie one mogą być potraktowane przez organ podatkowy jako koszty. Rozliczając się na zasadach ogólnych należny podatek płaci się od osiągniętego dochodu (różnica między przychodami, a kosztami).
Koszty uzyskania przychodów są to wydatki, które pomniejszają przychód. Jednak nie wszystkie poniesione wydatki kwalifikują się do kosztów uzyskania przychodu. W ustawie o podatku dochodowym znajduje się lista wydatków, których nie można zaliczyć do kosztów podatkowych. Znajdują się one w art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, oraz w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należą do nich między innymi wydatki na reprezentację, czy wydatki związane z potrzebami osobistymi podatnika.
Często wiele wątpliwości budzi kwestia możliwości zaliczenia pewnych zdarzeń do kosztów podatkowych. Jest to w dużej mierze związane z ogólnym charakterem definicji kosztów, również tych, które związane są z gabinetami lekarskimi. Wśród ponoszonych wydatków mogą pojawić się również takie, których nie będzie można odliczyć od przychodu.
Jak więc można określić czy poniesione wydatki będzie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu? Przede wszystkim trzeba dobrze sklasyfikować koszty biorąc pod uwagę samą definicję kosztów, jak również katalog wydatków, których nie zalicza się do kosztów podatkowych.
Wydatki, które zostały poniesione prze lekarza i które nie mają związku z osiąganym przychodem bądź funkcjonowaniem źródła przychodu nie mogą zostać zaliczone do kosztów podatkowych.
Należeć do nich mogą między innymi wydatki związane z zakupem rzeczy osobistych. Organ podatkowy często nie zgadza się na zaliczenie do kosztów podatkowych tych wydatków, które są związane z realizacją prywatnej potrzeby. W myśl tej zasady nie można zaliczyć do kosztów podatkowych wartości tych ubrań, które można nosić także w domu.
Lekarz, który zakupi klasyczne medyczne ubranie ochronne będzie mógł je ująć w kosztach. Jednak to, które znajduje się pod fartuchem medycznym zostanie uznane jedynie za takie, które wykorzystywane jest w celach prywatnych.
Podobnie jest z wydatkami jakie lekarz ponosi na wyposażenie części gabinetu lekarskiego, a które mogą być wykorzystane przez niego w celach prywatnych, jak: naczynia, czy inne elementy wyposażenia domu jeśli została w nim zarejestrowana działalność gospodarcza. Zdarzają się jednak sytuacje podczas, których wyposażenie domu, które jest wykorzystywane na potrzeby działalności gospodarczej można zaliczyć do kosztów podatkowych. Przykładem może być na przykład utrzymanie telefonu. W tym wypadku w koszty zalicza się przeprowadzone rozmowy służbowe.
czy nie wystarczy że ustawa jest pogmatwana i pokręcona. Czy nie można tego sformułować w sposób prostszy. w interpretacjach ułatwiajmy sobie życie a nie gmatwajmy jak w ustawie
