Zapisy ustawowe nie określają precyzyjnie, w jakich terminach należy uregulować finansowe zobowiązania. Niekoniecznie musi to być, tak często spotykane 7, 14 czy 30 dni. To od umawiających się stron zależy, kiedy taka opłata zasili konto drugiej strony.
Takie rozwiązanie kwestii regulowania należności pomiędzy kontrahentami sprawia, iż mogą oni w zasadzie dowolnie ustalić termin zapłaty. Przepisy nie zabraniają także stosowania wydłużonych terminów płatności, ale mogą się one okazać niekiedy kłopotliwe.
Jednym ze sposobów określania terminu płatności, jest jego umieszczenie na fakturze VAT. W takim przypadku, który reguluje art. 6 ust. 2 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, druga strona automatycznie będzie nim związana. Nie dotyczy to jednak sytuacji, gdy partnerzy handlowi zawarli wcześniej umowę regulującą stosunki między
nimi (np. umowę ramową) i umieściły w niej stosowne terminy zapłaty. W takim przypadku, bez zgody drugiej strony nie można zmienić wcześniej określonego terminu. Podobnie, gdy termin został uzgodniony przez kontrahentów ustnie. Pamiętajmy, że umowa zawarta ustnie ma taką samą moc prawną jak ta, którą spisaliśmy na papierze.
Termin, jaki przedsiębiorca wyznacza swojemu kontrahentowi musi być "odpowiedni". Oznacza to, iż druga strona musi mieć możliwość wywiązania się z tego obowiązku. Tym samym wykluczone jest np. naliczanie odsetek, gdy umieszczony na fakturze termin płatności jest wcześniejszy, niż data doręczenia samej faktury.
Kontrahenci mogą umówić się między sobą na dłuższe terminy płatności, na przykład 60 dni. W takim przypadku, kupujący uzyskuje od sprzedającego kredyt kupiecki. Musi się on jednak liczyć z tym, że kontrahent w przyszłości może zażądać należnych mu odsetek za stosowanie terminów zapłaty dłuższych niż 30 dni. Wynika to z ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych. Odsetki te, głównie w przypadku długotrwałego stosowania tak długich terminów zapłaty przez przedsiębiorców, mogą rodzić spore problemy - przed ich zapłatą trudno będzie się też obronić. Warto także pamiętać o tym, iż niewzywanie do ich zapłaty nie jest równoznaczne z ich umorzeniem. Dodatkowo, prawo do ich naliczenia to
wynika bezpośrednio z ustawy i nie ma obowiązku wpisywania go do umowy. Jedyny sposób na uniknięcie takiej zapłaty to przedawnienie odsetek - roszczenie o odsetki, zgodnie z art. 118 kodeksu cywilnego, przedawnia się bowiem w terminie 3 lat.
Obliczając termin zapłaty przedsiębiorca powinien pamiętać o regulacjach zawartych w Kodeksie cywilnym. Po pierwsze, w przypadku terminów liczonych w dniach, jeśli początkiem terminu jest pewne zdarzenie (np. odebranie towaru, doręczenie faktury, wystawienie faktury), nie uwzględnia się dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Po drugie, termin oznaczony w dniach kończy się dopiero z upływem ostatniego dnia. W przypadku, gdy przypada on na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy - termin upływa dnia następnego.
Źródło: Gazeta Podatkowa / gazeta.pl
