Długopis, breloczek, kalendarz i kubek - to częste upominki przekazywane kontrahentom lub potencjalnym kontrahentom w celu zawarcia kolejnych umów, promowania i reklamowania firmy. Czy takie gadżety z logo firmy mogą zostać uznane za wydatki o charakterze reklamowym i stanowić koszt podatkowy?
W ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych nie ma definicji, które określałyby takie pojęcie jak "reklama". Aby móc zdefiniować ten termin można oprzeć się o wykładnię językową. Według Nowego Słownika Języka Polskiego (PWN Warszawa 2003), "reklama" to rozpowszechnianie informacji o towarach, o ich zaletach i wartościach, miejscach nabycia, chwaleniu kogoś i zalecaniu czegoś. Reklama to również działanie mające na celu zachęcenie potencjalnych klientów do zawarcia umowy, nabywania towarów, korzystania z oferowanych usług.
Dlatego wydatki dotyczące upominków, które są wręczane kontrahentom, stanowią koszt o charakterze reklamowym, ponieważ gadżety posiadają logo firmy, dzięki czemu stają się nośnikiem reklamy firmy. Dodatkowo jeśli na upominku znajduje się informacja o stronie internetowej, jest to zachęta do odwiedzenia prezentowanej oferty handlowej. W takim razie wszystkie przedmioty (np. długopis, kubek, kalendarz) z logo firmy stanowią reklamę specjalną (takie stanowisko zajął np. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z 26 marca 2009 r. nr ILPB3/423-34/09-3/MC). To z kolei powoduje, że wydatki te można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.
Źródło: gospodarka.pl
