Prawodawstwo Rzeczypospolitej Polskiej charakteryzuje się ogromnym przeregulowaniem stosunków gospodarczych. Istotnym elementem podlegającym regulacjom są stosunki pracy: polska jurysdykcja zamiast rzeczywiście uznawać zasadę swobody kształtowania umów dotyczących pracy (a co za tym idzie także wynagrodzenia, jej warunków, odpoczynku itp.), zezwala jedynie na nawiązywanie umów pracy przez nią rozpoznawanych.
Per analogiam ‑ do doskonale wyposażonej w sprzęt i surowce kuchni wpuszczam Roberta Makłowicza i mówię mu: "Możesz przygotować cokolwiek podpowiada Ci fantazja... pod warunkiem, że będzie to jajecznica, kotlet schabowy lub karp w galarecie. Przepisy na te potrawy masz w tej książce - i ani mi się waż odstąpić od nich na krok."
Absurd? Oczywiście. W Polsce tą kuchnią jest rynek pracy, kucharzami pracodawcy i pracobiorcy, a książką kucharską Ustawa Kodeks Pracy. Rolę pomocniczą spełnia Kodeks Cywilny.
Najważniejszymi konsekwencjami takiej sytuacji są przede wszystkim ogromnej wielkości tzw. szara strefa (vulgo: stosunki gospodarcze nawiązywane przy rzeczywistym, a nie pozornym poszanowaniu zasady poszanowania umów - niestety ma to także negatywne konsekwencje dla uczestników tej formy życia gospodarczego, przede wszystkim w postaci utrudnionej egzekucji należności na drodze oficjalnej) oraz marazm rynku pracy oraz gospodarki w ogólności ("marazm" definiuję tu jako nie tyle zastój, co raczej jako niski stopień wykorzystania potencjału tkwiącego w ludziach).
Artykuł 25. Kodeksu Pracy rozpoznaje następujące formy zatrudnienia:
- Umowa na czas określony/zastępstwo - Zgodnie z nazwą, umowa na czas określony precyzyjnie określa czas jej trwania (mogą być to zarówno dni, jak i lata) lub warunek, którego ziszczenie powoduje jej rozwiązanie (na przykład zatrudniamy konsultanta podatkowego na czas trwania kontroli urzędu skarbowego oraz umawiamy się z nim, że jego pomoc będzie potrzebna jedynie do dnia zakończenia kontroli - jest to warunek obiektywnie stwierdzalny i pewny). Szczególną formą jest umowa zastępstwa pracownika nieobecnego na przykład z powodu urlopu bądź zdarzenia losowego.
- Umowa na okres próbny - Stosowana dość często przy zatrudnianiu nowego pracownika. Dla pracowników "szeregowych" (upraszczając: niewykwalifikowanych oraz nie ponoszących odpowiedzialności materialnej) zawiera się ją na dwa tygodnie, natomiast dla zajmujących stanowiska kierownicze oraz związanych z odpowiedzialnością materialną (np. kasjer, inżynier) czas jej trwania to trzy miesiące.
- Umowa na czas wykonywania pracy - zawiera się ją na przykład z pracownikami budowlanymi bądź osobami pomagającymi w rolnictwie. Pracownik pozostający z pracodawcą w stosunku pracy wynikającym z umowy na czas wykonywania pracy ma prawo do urlopu. Przedterminowe rozwiązanie umowy o pracę można uzasadnić jedynie istotnymi trudnościami ekonomicznymi przedsiębiorstwa.
- Umowa na czas nieokreślony - Można powiedzieć, że jest to marzenie przeciętnego Polaka. Jest ważna bezterminowo, można ją rozwiązać jedynie podając przyczynę. Kodeks pracy reguluje tu również czas wypowiedzenia. Umowa o czas nieokreślony jest często zawierana łącznie z umowami o korzystaniu ze sprzętu służbowego czy też innych zagadnień istotnych dla przedsiębiorstwa (np. niekorzystania z tajemnic firmy w celach osobistych).
Super :)
dodał : ~Ona..., 18-12-2009 22:26
Bardzo mi się przydała ta praca. :)
Dzięki :D