Czy finansowanie przez osobę fizyczną działalności konsorcjum realizowanej przez jego lidera stanowi pożyczkę na rzecz spółki z o.o.?
Nie. Umowa konsorcjalna jest umową nienazwaną, nie uregulowaną w Kodeksie cywilnym. Zgodnie z ideą umowy konsorcjalnej, konsorcjum w zakresie prowadzonej przez siebie działalności stanowi odrębną jednostkę, której członkowie zobowiązują się w umowie do działania na rzecz wspólnego interesu oraz wykonywania w tym zakresie określonych świadczeń. Świadczenia te stanowią wkład członków konsorcjum do wspólnego przedsięwzięcia, a ich bezpośrednim celem nie jest uzyskiwanie przychodu z ich wykonania, lecz przyczynienie się do wypracowania przychodu przez konsorcjum.
Przekazywanie środków pieniężnych przez osobę fizyczną do spółki z o.o. w celu sfinansowania zakupów powinno być rozumiane jako wewnętrzny przepływ w ramach jednej struktury - analogicznie do przepływów odbywających się w ramach jednego przedsiębiorstwa. Takie rozumienie świadczeń wykonywanych na rzecz konsorcjum wynika z jego charakteru, a także częściowo z treści art. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym przychody i koszty w ramach konsorcjum powinny być zsumowane i podzielone pomiędzy jego członków według odpowiedniego klucza tak, jakby dotyczyły jednego podmiotu.
W związku z powyższym nie ma podstaw do traktowania tych przepływów w inny sposób, w szczególności do uznania ich za pożyczkę udzieloną spółce z o.o. przez osobę fizyczną. Uznanie przekazania środków pieniężnych na działalność konsorcjum za udzielenie pożyczki pomiędzy jego członkami skutkowałoby powstaniem po stronie pożyczkobiorcy obowiązku zapłaty odsetek na rzecz pożyczkodawcy. Biorąc pod uwagę fakt, że zarówno koszty jak i przychody w ramach konsorcjum rozliczane są po równo (art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowy od osób prawnych), u obu członków konsorcjum powstałby jednocześnie przychód i koszt w jednakowej wysokości. Powyższe stanowisko potwierdzono choćby w interpretacji skarbowej z 4 grudnia 2008 wyd. przez Izbę Skarbową w Poznaniu (sygn. ILPB3/423-529/08-4/ŁM).
Przekazywanie środków pieniężnych przez osobę fizyczną do spółki z o.o. w celu sfinansowania zakupów powinno być rozumiane jako wewnętrzny przepływ w ramach jednej struktury - analogicznie do przepływów odbywających się w ramach jednego przedsiębiorstwa. Takie rozumienie świadczeń wykonywanych na rzecz konsorcjum wynika z jego charakteru, a także częściowo z treści art. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym przychody i koszty w ramach konsorcjum powinny być zsumowane i podzielone pomiędzy jego członków według odpowiedniego klucza tak, jakby dotyczyły jednego podmiotu.
W związku z powyższym nie ma podstaw do traktowania tych przepływów w inny sposób, w szczególności do uznania ich za pożyczkę udzieloną spółce z o.o. przez osobę fizyczną. Uznanie przekazania środków pieniężnych na działalność konsorcjum za udzielenie pożyczki pomiędzy jego członkami skutkowałoby powstaniem po stronie pożyczkobiorcy obowiązku zapłaty odsetek na rzecz pożyczkodawcy. Biorąc pod uwagę fakt, że zarówno koszty jak i przychody w ramach konsorcjum rozliczane są po równo (art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowy od osób prawnych), u obu członków konsorcjum powstałby jednocześnie przychód i koszt w jednakowej wysokości. Powyższe stanowisko potwierdzono choćby w interpretacji skarbowej z 4 grudnia 2008 wyd. przez Izbę Skarbową w Poznaniu (sygn. ILPB3/423-529/08-4/ŁM).
Brak komentarzy
Tego artykułu jeszcze nie skomentowano. Bądź pierwszy...