Pracodawca jest zobowiązany do prowadzenia ewidencji czasu pracy swoich pracowników. Celem prowadzenia ewidencji jest prawidłowe ustalenie wynagrodzenia pracownika oraz ustalenie innych świadczeń, które są związane z pracą.
Ewidencja czasu pracy powinna zostać udostępniona pracownikowi na jego żądanie.
Zarówno sposób jak i zakres prowadzenia ewidencji są podane bardzo szczegółowo w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej (28 maj 1996 rok w sprawie prowadzenia przez pracodawców dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz sposobem prowadzenia akt osobowych pracownika.). Paragraf 8 i 8a mówi, że pracodawca ma obowiązek założenia i prowadzenia oddzielnie dla każdego pracownika karty ewidencji czasu pracy.
Karta ewidencji czasu pracy obejmuje:
- pracę w dobach roboczych (praca w dzień, w nocy, w święta, niedziele, w godzinach nadliczbowych, w dni wolne od pracy, które wynikają z rozkładu czasu pracy podczas pięciodniowego tygodnia pracy), w tym również:
- dyżury,
- urlopy,
- zwolnienia od pracy,
- oraz inne usprawiedliwione i nieusprawiedliwione nieobecności w pracy.
Pracodawca nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji czasu pracy w stosunku do pracowników, którzy są;
- objęci zadaniowym czasem pracy,
- zarządzają w imieniu pracodawcy zakładem pracy,
- otrzymują ryczałt za godziny nadliczbowe lub za pracę w porze nocnej.
Brak komentarzy
Tego artykułu jeszcze nie skomentowano. Bądź pierwszy...