Składanie deklaracji VAT to jeden z obowiązków podatnika, który jest VAT - owcem. Deklaracja musi być złożona w terminie. Za przekroczenie terminu grozi odpowiedzialność karna skarbowa. Kara nie ma charakteru kary administracyjnej i może zostać nałożona po spełnieniu określonych warunków.
Podatek VAT może być rozliczany miesięcznie lub kwartalnie. Od wyboru sposobu rozliczenia uzależniony jest termin złożenia deklaracji VAT. Należy ją złożyć w terminie do dnia 25 miesiąca po okresie, za który deklaracja jest składana. Podatnik z nałożonego na niego obowiązku może wywiązać się składając dokument osobiście w urzędzie skarbowym lub za pośrednictwem poczty (list polecony), bądź za pośrednictwem Internetu. Przy wysyłce liczy się data nadania.
Obowiązek składania deklaracji VAT dotyczy wszystkich czynnych podatników niezależnie od tego czy w danym okresie dokonali czynności, która spowodowała powstanie obowiązku podatkowego.
Każde przekroczenie terminu może zostać uznane za wykroczenie. Czy tak się stanie zależeć będzie od tego czy sprawca czynu działał umyślnie czy też nie. Jeśli podatnik nie działał umyślnie to wtedy taki czyn nie podlega karze. Czyn zostaje uznany za umyślny wtedy kiedy sprawca chciał go popełnić lub się na niego godził.
Podatnik może ponieść odpowiedzialność karną za niezłożenie w terminie deklaracji tylko wtedy kiedy złożenie deklaracji jest szkodliwe społecznie w stopniu wyższym niż znikome. W kodeksie karnym skarbowym zostały wskazane okoliczności jakie są brane pod uwagę przy ustalaniu stopnia szkodliwości.
Udowodnienie umyślności i szkodliwości czynu należy do organu podatkowego. Chcąc nałożyć karę za złożenie deklaracji po terminie musi on mieć dowody, że do przekroczenia terminu doszło w sposób umyślny, oraz musi on wskazać społeczną szkodliwość takiego działania. Jeżeli brak będzie jednej z tych okoliczności to w takim przypadku kara nie może zostać nałożona.
Karę poniesie ten przedsiębiorca, który w ogóle nie złoży deklaracji i zostanie to stwierdzone w ramach tzw. kontroli krzyżowej, która jest prowadzona u kontrahenta. Taki przypadek jest zaliczony do nieujawnienia podstawy opodatkowania i może to stanowić przestępstwo skarbowe, ale pod warunkiem jeżeli wysokość nieujawnionego podatku w 2011 roku przekroczy wartość 6.930 złotych. Wartość poniżej tej kwoty jest wykroczeniem.
Brak komentarzy
Tego artykułu jeszcze nie skomentowano. Bądź pierwszy...