Obecne regulacje definiujące dobę pracowniczą uniemożliwiają przedsiębiorcy kreowanie elastycznego czasu pracy.
Art. 128 par. 3 pkt. 1 kodeksu pracy określa pojęcie doby pracowniczej. W świetle tego przepisu kolejna doba może się rozpocząć po 24 godzinach od chwili rozpoczęcia pracy w dobie poprzedniej. Oznacz to, iż w momencie rozpoczęcia pracy przez pracownika wcześniej przysługuje mu wynagrodzenie jak za godziny nadliczbowe. Należy zwrócić szczególną uwagę na to, czy rozpoczęcie pracy odbyło się w porze nocnej czy dziennej, gdyż za nadgodziny w porze nocnej przysługuje większy ekwiwalent. W praktyce oznacza to, że pracownik zaczynający pracę np. o godzinie 8 rano w poniedziałek powinien zaczynać ją o tej samej porze przez cały tydzień. Gdyby następnego dnia zaczął pracę godzinę wcześniej, za ten okres przysługuje mu wynagrodzenie jak za pracę w godzinach nadliczbowych. Przepis ten został umieszczony na czarnej liście barier rozwoju przedsiębiorczości prowadzonej przez PKPP Lewiatan, gdyż skutecznie uniemożliwia przedsiębiorcy stosowanie elastycznego czasu pracy.
Brak komentarzy
Tego artykułu jeszcze nie skomentowano. Bądź pierwszy...