Mimo iż przepis Kodeksu pracy mówi o odrębnej umowie dotyczącej zakazu pracy dla konkurencji, nic nie stoi na przeszkodzie, by sformułowanie to było ujęte po prostu w umowie o pracę, bez zbędnego tworzenia odrębnych dokumentów.
Art. 101(1). § 1 stanowi: W zakresie określonym w odrębnej umowie, pracownik nie może prowadzić działalności konkurencyjnej wobec pracodawcy ani też świadczyć pracy w ramach stosunku pracy lub na innej podstawie na rzecz podmiotu prowadzącego taką działalność (zakaz konkurencji).
Wobec takiego sformułowania można wysunąć wniosek, że zakaz pracy dla konkurencji musi stanowić odrębną umowę. Zgodnie jednak z opiniami wielu prawników, ustawowy wymóg odrębności nie powinien być rozpatrywany w kwestii formy (którą stanowiłby fizycznie odrębny dokument), a jedynie treści. Chodzi o to, że dla ważności ustanowienia zakazu pracy dla konkurencji powinien on być wyraźnie sformułowany. Może też stanowić np. odrębny rozdział umowy. Jednocześnie przepis ten przesądza, że tzw. lojalka zawsze sama w sobie stanowi odrębną umowę.
W przypadku uregulowania kwestii zakazu pracy dla konkurencji w umowie o pracę, przyjmuje się, że jeden dokument obejmuje treścią dwie umowy. Potwierdza to wyrok Sądu Najwyższego z 18 stycznia 2005 r. (sygn. II PK 126/04).
