Zgodnie z Kodeksem Pracy Ustawa z dnia 26.06.1974 r. (Dz. U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 ze zm.). pracownikowi należą się przerwy w pracy, które przeważnie płatne są prawie tak jak efektywny czas pracy. Są to krótkie przerwy, które są przeznaczone na śniadanie i są dostępne dla wszystkich pracowników. Oprócz nich w zakładach pracy stosowane są zupełnie inne przerwy, z których korzystają jedynie wybrani pracownicy.
Przerwy dla wybranych grup pracowników
Według prawa pracy niektóre kategorie pracowników są uprzywilejowane pod kątem udzielania dodatkowych przerw pracy, które są dłuższe od przewidzianego ustawowego limitu. W grupie uprzywilejowanej znajdują się między innymi: kobiety karmiące piersią, osoby niepełnosprawne, pracownicy młodociani.
Pracownice karmiące dziecko piersią mają prawo do dwóch przerw w pracy trwających pół godziny każda. Przerwy te wliczane są do czasu pracy. W przypadku karmienia więcej niż jednego dziecka, kobieta ma prawo do dwóch przerw 45 minutowych. Na wniosek pracownicy, przerwy mogą zostać udzielone łącznie.
Pracownicy młodociani mają prawo do półgodzinnej przerwy w pracy wliczanej do czasu pracy, jeżeli dobowy wymiar pracy młodocianego przekracza 4,5 godziny.
Osobom niepełnosprawnym należy się dłuższa przerwa w pracy. Jest to dodatkowe 15 minut przeznaczone na wykonywanie gimnastyki usprawniającej lub wypoczynek. Podobnie jak w poprzednich przypadkach przerwa jest wliczana do czasu pracy i pracownikowi należy się za nią wynagrodzenie. Ponadto należy pamiętać, że osoba niepełnosprawna, aby mogła korzystać z przysługujących jej przywilejów musi przedstawić pracodawcy orzeczenie o niepełnosprawności.
Zarówno pracownik niepełnosprawny, jak również pracownica karmiąca piersią oprócz dodatkowej przerwy zachowują prawo do podstawowej 15 minutowej przerwy o ile zostanie spełniony wymóg 6 godzin dobowego wymiaru czasu pracy.
W przypadku młodocianego przerwa półgodzinna zastępuje przerwę, która jest przewidziana dla ogółu pracowników.
Pracownicy pracujący przy monitorze ekranowym mają prawo także do 5 minut przerwy po każdej godzinie pracy. W tym czasie pracownik powinien wykonywać inne czynności służbowe, które nie wymagają przebywania przy komputerze. Warunkiem jej udzielenia jest praca przy komputerze powyżej 4 godzin dziennie. W przypadku pracowników pracujących w niepełnym wymiarze czasu pracy obowiązują takie same zasady jak przy pełnym etacie.
Przerwa na śniadanie
Artykuł 134 Kodeksu Pracy mówi, że każdemu pracownikowi należy się 15 minut przerwy, jeżeli jego dobowy wymiar czasu pracy wynosi co najmniej 6 godzin. Zostało przyjęte, że przerwa ta należy się na spożycie posiłku. Przerwa jest płatna i do jej udzielenia zobowiązany jest każdy pracodawca, który nie może jej uchylić nawet żadnymi wewnętrznymi przepisami. Mając jednak na względzie korzyść pracownika, przerwa może zostać wydłużona. Dopuszcza się połączenie tej przerwy razem z praktykowaną od jakiegoś czasu przerwą na lunch wynoszącą około 60 minut. Podczas tej przerwy pracownik ma prawo do załatwienia własnych spraw osobistych lub spożycia posiłku. Jej wprowadzenie zależy głównie od decyzji pracodawcy. Nie jest to przerwa płatna.
A jeżeli pracuje się ponad 8 godz. dziennie np,10-12 to co wtedy z przerwami?Wiem,że kodeks pracy nie dopuszcza takich możliwości ale takie są realia.Ludzie są poniekąd zmuszeni do pracy ponad normę.Chyba najwyższy czas,żeby i takie sytuacje były jakoś uregulowane kodeksem.
