To zależy. Ustawa o rozwiązywaniu sporów zbiorowych wyraźnie precyzuje, że strajk legalny, zorganizowany zgodnie z przepisami nie narusza obowiązków pracowniczych, a więc wyciągnięcie konsekwencji w postaci zwolnienia takiego pracownika jest niedopuszczalne. Rozumując a contrario, jeżeli pracownik bierze udział w strajku nielegalnym, to tym samym nie wypełnia swoich obowiązków pracowniczych i to może być przyczyna zwolnienia dyscyplinarnego.
Ustawa o rozwiązywaniu sporów zbiorowych nie definiuje wprost pojęcia strajku nielegalnego. Zawiera natomiast kryteria, jakie musi spełniać strajk legalny.
Konsekwencją uczestniczenia w nielegalnym strajku może być rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia w trybie art. 52 par.1 pkt 1 kodeksu pracy. Jednak kwestią dyskusyjną w tym przypadku jest względność oceny ciężkiego naruszania obowiązków pracowniczych. Elementarnym obowiązkiem pracownika jest dbałość o dobro zakładu pracy. Trudno uznać za przejaw troski uczestnictwo w nielegalnym strajku, co jest równoznaczne z niedopełnieniem obowiązków pracowniczych. Wątpliwe jest jednak to, czy można takie zdarzenie uznać jako ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych. Sam fakt uczestnictwa w nielegalnym strajku nie powinien być przyczyną zwolnienia dyscyplinarnego. Przy ocenie takiego zdarzenia pracodawca powinien uwzględnić ogół okoliczności związanych z zachowaniem pracownika, stopień jego winy w całym zdarzeniu, a także zagrożenie, jakie spowodował nie dopełniając swoich obowiązków, czy też faktyczne straty, jakie poniósł pracodawca w wyniku nielegalnej akcji protestacyjnej.
Pracownik nie może ponieść odpowiedzialności, jeżeli nie można mu przypisać winy udziału w strajku, a także gdy pracownik jako bierny uczestnik nie był w stanie ocenić, czy strajk jest zorganizowany w sposób legalny, przewidziany przez ustawę. Przyczyną rozwiązania umowy o pracę może być natomiast umyślne, w pełni świadome bezprawności działanie pracownika, który dopuszcza się rażącego zaniedbania swoich obowiązków.
Ustawa o rozwiązywaniu sporów zbiorowych:
"Art. 1. [Przedmiot sporu] Spór zbiorowy pracowników z pracodawcą lub pracodawcami może dotyczyć warunków pracy, płac lub świadczeń socjalnych oraz praw i wolności związkowych pracowników lub innych grup, którym przysługuje prawo zrzeszania się w związkach zawodowych".
"Art. 17. [Pojęcie strajku] 1. Strajk polega na zbiorowym powstrzymywaniu się pracowników od wykonywania pracy w celu rozwiązania sporu dotyczącego interesów wskazanych w art. 1
2. Strajk jest środkiem ostatecznym i nie może być ogłoszony bez uprzedniego wyczerpania możliwości rozwiązania sporu według zasad określonych w art. 7-14. [ są to rokowania, mediacje, arbitraż - dop. red.] Strajk może być zorganizowany bez zachowania tych zasad, jeżeli bezprawne działanie pracodawcy uniemożliwiło przeprowadzenie rokowań lub mediacji, a także w wypadku, gdy pracodawca rozwiązał stosunek pracy z prowadzącym spór działaczem związkowym.
3. Przy podejmowaniu decyzji o ogłoszeniu strajku podmiot reprezentujący interesy pracowników powinien wziąć pod uwagę współmierność żądań do strat związanych ze strajkiem".
