Pracodawca zatrudniający pracowników tymczasowych nosi miano pracodawcy-użytkownika, do którego agencja pracy tymczasowej kieruje pracowników tymczasowych. Nie każdy jednak może posiadać status pracodawcy-użytkownika. Należy najpierw spełnić szereg formalnych wymagań.

Pracodawcą użytkownikiem nie może być pracodawca, który w okresie ostatnich 6 miesięcy poprzedzających przewidywany termin rozpoczęcia wykonywania pracy tymczasowej przez pracownika tymczasowego wypowiedział pracownikom stosunki pracy lub rozwiązał te stosunki na mocy porozumienia stron z przyczyn niedotyczących pracowników.

Nie dotyczy to jednak każdego pojedynczego przypadku zwolnienia. Pracodawcą-użytkownikiem nie może zostać pracodawca, który na powyższych warunkach zwolnił:

a. 10 pracowników – przy zatrudnieniu poniżej 100 osób,

b. 10% pracowników, jeśli zatrudnia minimum 100 i nie więcej niż 300 pracowników,

c. 30 pracowników – w przypadku, gdy pracodawca zatrudnia co najmniej 300 pracowników.

Jeśli żadna z powyższych przeszkód nie stoi nam na drodze do zdobycia statusu pracodawcy-użytkownika, z powodzeniem możemy wystąpić do agencji pracy tymczasowej, składając odpowiednie zaświadczenie nie później niż w terminie dokonania uzgodnień dotyczących zasad wykonywania pracy przez pracownika tymczasowego na rzecz pracodawcy.

Warto dodać, że pracodawca-użytkownik nie musi obawiać się utraty dotychczas zatrudnionych pracowników tymczasowych, gdyby dopuścił się grupowego zwolnienia, tym samym łamiąc powyższe warunki. W momencie podpisywania umowy z agencją pracy tymczasowej pracodawca spełniał bowiem wymogi konieczne do możliwości skorzystania z pracy pracowników tymczasowych.