Pracodawcy, którzy chcą podnosić swoje kwalifikacje, najczęściej wybierają studia w trybie zaocznym lub wieczorowym, co wiąże się z koniecznością opłacania wpisowego i czesnego. Gdy zdobywana wiedza jest przydatna dla prowadzonej działalności gospodarczej, przedsiębiorca może zaliczyć te opłaty do kosztów uzyskania przychodu.
Wynika to pośrednio z art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 22 tejże ustawy, zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Art. 23 zawiera katalog wydatków, które nie mogą być rozpatrywane jako koszty podatkowe. Ponieważ nie znajduje się wśród nich zapis o podnoszeniu kwalifikacji przedsiębiorcy, a liczne organy podatkowe przychylają się ku interpretacji wydatków edukacyjnych jako koszty ponoszone celem osiągnięcia przychodów, dokształcający się przedsiębiorca może zaliczyć czesne i wpisowe jako koszty uzyskania przychodu.
Wydatki te należy uwzględnić w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w kolumnie „Pozostałe wydatki”, zaś dokumentem potwierdzającym ich uiszczenie zazwyczaj są faktury wystawiane przez uczelnię. Przedsiębiorcy stosujący metodę kasową jako datę ujęcia przyjmują termin uiszczenia danej opłaty (czesnego lub wpisowego), widniejący na fakturze, rachunku bądź innym dowodzie będącym podstawą do ujęcia kosztu.
Źródło: egospodarka.pl
Wydatki te należy uwzględnić w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w kolumnie „Pozostałe wydatki”, zaś dokumentem potwierdzającym ich uiszczenie zazwyczaj są faktury wystawiane przez uczelnię. Przedsiębiorcy stosujący metodę kasową jako datę ujęcia przyjmują termin uiszczenia danej opłaty (czesnego lub wpisowego), widniejący na fakturze, rachunku bądź innym dowodzie będącym podstawą do ujęcia kosztu.
Źródło: egospodarka.pl
Brak komentarzy
Tego artykułu jeszcze nie skomentowano. Bądź pierwszy...

