Zdarza się, że pracownik nie chce szefowi poświadczyć odbioru wypowiedzenia w firmie oraz stosuje różne uniki, by nie odebrać go także wtedy, gdy przyjdzie drogą korespondencyjną. Co wtedy?
Wypowiedzenie umowy o pracę powinno mieć formę pisemną i dochodzi do skutku wówczas, gdy zostało doręczone. Jest ono niczym innym jak oświadczeniem woli pracodawcy. Kwestię tą reguluje art. 61 par. 1 Kodeksu cywilnego: "Oświadczenie woli, które ma być złożone innej osobie, jest złożone z chwilą, gdy doszło do niej w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treścią".
Tak więc jeśli pracownik nie chce odebrać wypowiedzenia osobiście z rąk pracodawcy, ten powinien je wysłać drogą korespondencyjną przesyłką rejestrowaną, najlepiej za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Ale i tu może pojawić się problem. Zatrudniony może takiego listu może przecież nie odebrać, a to - wbrew pozorom - będzie działać na korzyść pracodawcy.
Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z 5 października 2005 r. (sygn. I PK 37/05) "awizowanie przesyłki stwarza domniemanie (faktyczne) możliwości zapoznania się z treścią pisma w niej zawartego. Dla przyjęcia tego swoistego domniemania, że pisemne oświadczenie woli pracodawcy zostało złożone pracownikowi z chwilą doręczenia mu pisma zawierającego to oświadczenie, niezbędne jest stwierdzenie, że pracownik mógł się zapoznać z jego treścią wyrażającą oświadczenie woli pracodawcy".
W związku z powyższym, dwukrotne awizowanie przesyłki poleconej (pierwsze po 7 i drugie po kolejnych 7 dniach od pierwotnej próby doręczenia) ma skutek w postaci dojścia do skutku rozwiązania umowy o pracę.
Co będzie jeśli pracownik, który nie odebrał przesyłki, kwestionowałby takie wypowiedzenie? W razie sporu "konieczne jest zatem wykazanie przez pracodawcę i ustalenie przez sąd, że adresat miał możliwość zapoznania się z treścią oświadczenia, co oznacza, że zaistniała taka sytuacja, iż rzeczywiste zapoznanie się adresata z treścią oświadczenia woli było możliwe, a nie doszło do tego z woli tego adresata. [...] Domniemanie faktyczne oznacza ponadto przerzucenie ciężaru dowodu na adresata przesyłki co do niemożliwości zapoznania się z treścią oświadczenia pracodawcy. [...] Dla spełnienia warunku przewidzianego w art. 61 k.c. w odniesieniu złożonego na piśmie oświadczenia woli pracodawcy o rozwiązaniu stosunku pracy nie jest konieczne, aby adresat (pracownik) faktycznie (rzeczywiście) zapoznał się z treścią takiego oświadczenia. Odmowa przyjęcia takiego pisma przez adresata, a także nieodebranie takiego pisma z placówki pocztowej mimo dwukrotnego awizowania przesyłki, bo adresat spodziewa się, że dotyczy ono rozwiązania stosunku pracy, nie ma żadnego wpływu na rozwiązanie stosunku pracy i nie opóźnia rozpoczęcia biegu terminu jego rozwiązania" - uzasadnił Sąd Najwyższy.
Tak więc jeśli pracownik nie chce odebrać wypowiedzenia osobiście z rąk pracodawcy, ten powinien je wysłać drogą korespondencyjną przesyłką rejestrowaną, najlepiej za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Ale i tu może pojawić się problem. Zatrudniony może takiego listu może przecież nie odebrać, a to - wbrew pozorom - będzie działać na korzyść pracodawcy.
Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z 5 października 2005 r. (sygn. I PK 37/05) "awizowanie przesyłki stwarza domniemanie (faktyczne) możliwości zapoznania się z treścią pisma w niej zawartego. Dla przyjęcia tego swoistego domniemania, że pisemne oświadczenie woli pracodawcy zostało złożone pracownikowi z chwilą doręczenia mu pisma zawierającego to oświadczenie, niezbędne jest stwierdzenie, że pracownik mógł się zapoznać z jego treścią wyrażającą oświadczenie woli pracodawcy".
W związku z powyższym, dwukrotne awizowanie przesyłki poleconej (pierwsze po 7 i drugie po kolejnych 7 dniach od pierwotnej próby doręczenia) ma skutek w postaci dojścia do skutku rozwiązania umowy o pracę.
Co będzie jeśli pracownik, który nie odebrał przesyłki, kwestionowałby takie wypowiedzenie? W razie sporu "konieczne jest zatem wykazanie przez pracodawcę i ustalenie przez sąd, że adresat miał możliwość zapoznania się z treścią oświadczenia, co oznacza, że zaistniała taka sytuacja, iż rzeczywiste zapoznanie się adresata z treścią oświadczenia woli było możliwe, a nie doszło do tego z woli tego adresata. [...] Domniemanie faktyczne oznacza ponadto przerzucenie ciężaru dowodu na adresata przesyłki co do niemożliwości zapoznania się z treścią oświadczenia pracodawcy. [...] Dla spełnienia warunku przewidzianego w art. 61 k.c. w odniesieniu złożonego na piśmie oświadczenia woli pracodawcy o rozwiązaniu stosunku pracy nie jest konieczne, aby adresat (pracownik) faktycznie (rzeczywiście) zapoznał się z treścią takiego oświadczenia. Odmowa przyjęcia takiego pisma przez adresata, a także nieodebranie takiego pisma z placówki pocztowej mimo dwukrotnego awizowania przesyłki, bo adresat spodziewa się, że dotyczy ono rozwiązania stosunku pracy, nie ma żadnego wpływu na rozwiązanie stosunku pracy i nie opóźnia rozpoczęcia biegu terminu jego rozwiązania" - uzasadnił Sąd Najwyższy.
Brak komentarzy
Tego artykułu jeszcze nie skomentowano. Bądź pierwszy...