Do 2000 roku była umową nie uregulowaną w kodeksie cywilnym. Dopiero ustawa z dnia 26 lipca 2000 r. o zmianie ustawy - kodeks cywilny wprowadziła do katalogu umów tą umowę.
Leasing to rodzaj umowy cywilnoprawnej, podobna do najmu czy dzierżawy, polagająca na przekazaniu rzeczy w użytkowanie na czas określony. Leasingobiorca jest zobowiązany do ponoszenia opłaty leasingowej na rzecz leasingodawcy. Opłata jest ustalona według uregulowań prawnych, jest rozłożona na raty (uzgodnione przez storny umowy) i mieści w sobie odsetki.
Różnica między leasingiem a kredytem polega na tym, że w trakcie trwania umowy leasingu rzecz, która jest przedmiotem umowy, należy cały czas do osoby finansującej.
Przez umowę leasingu finansujący jest zobowiązany, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony. Korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.
