Co grozi za dyskryminowanie pracowników przez różnice wynagrodzeń?

Nie powinniśmy pracownikom wykonującym tę samą pracę bez uzasadnionego powodu różnicować pensji. Ten, który poczuje się w ten sposób dyskryminowany, ma prawo podać nas do sądu.

Dając podwyżki pracownikom na tych samych stanowiskach, nie można tworzyć sytuacji, że któryś z podwładnych nie otrzyma ich ze względu np. na narodowość, poglądy, płeć, wiek bądź jakikolwiek inny, absurdalny powód. To jawna dyskryminacja. Jeśli osoba taka poda pracodawcę do sądu, to na szefie spoczywa ciężar udowodnienia, że jest inaczej niż twierdzi zatrudniony.

Przypomnijmy również, że pracodawca nie ma prawa, by zakazywać pracownikom ujawniania wysokości płac. Takie działanie prowadziłoby do nadużyć w możliwości swobodnego różnicowania pensji.

Art. 78. § 1 Kodeksu pracy mówi: „Wynagrodzenie za pracę powinno być tak ustalone, aby odpowiadało w szczególności rodzajowi wykonywanej pracy i kwalifikacjom wymaganym przy jej wykonywaniu, a także uwzględniało ilość i jakość świadczonej pracy”. Ponadto kodeks ten mówi również, że pracownicy mają prawo do jednakowego wynagrodzenia za jednakową pracę lub za pracę o jednakowej wartości.

Do uznania przez sąd roszczenia o dyskryminację wystarczy często samo subiektywne odczucie pracownika, że jest on traktowany gorzej. Ma on wówczas prawo otrzymania odszkodowania nie mniejszego niż najniższe wynagrodzenie w danym roku kalendarzowym. Kwota ta jest równa różnicy między otrzymywaną zaniżoną pensją, a tą, którą pracownik powinien otrzymywać.